Rome Travel guide Guía turística de Roma Guida informazioni Roma Guide de Voyage de Rome Roma Hauptstadt Information Tourismus Przewodnik turystyczny po Rzymie

Rzym


 


Rzym

Kapitol
Pomiędzy 1538 a 1564 rokiem artysta z Florencji Michał Anioł zaprojektował nowe rozwiązanie urbanistyczne Placu Kapitońskiego. Kształt geometryczny placu także jest dziełem tego artysty. Na placu znajduje się Pałac Senatorski, aktualna siedziba magistratu rzymskiego, (zainicjowany przez Michała Anioła, ukończony przez Giacomo della Porta i Girolamo Rainaldi), Pałac Konserwatorów i Nowy Pałac, które są siedzibami Muzeów Kapitońskich, te dwa pałace powstały w zamyśle pochyłym z uwzględnieniem Pałacu Senatorskiego, dzięki czemu plac zyskał bardziej regularny kształt trapezu, uwydatniło to także kolumny korynckie. Od roku 1538 w centrum placu mieści się pomnik z brązu Marka Aureliusza, cesarza z wieku II p.n.e. Dziś oryginalny pomnik jest zastąpiony przez replikę.

Forum Romanum
Rynek rzymski zwany także Forum Romanum lub Forum Magnum znajdował się pomiędzy strefą Palatynu i Kapitolu. Po zwycięstwie nad Kartagińczykami, Rzym stał się stolicą śródziemnomorską i zarazem centrum zgodnym z nowymi potrzebami handlowymi, politycznymi i religijnymi.
Na Forum znajduję się również: Łuk Tytusa(wniesiony przez Domicjana w 81r. n.e., by upamiętnić zwycięstwo nad Żydami), ogromna Świątynia Wenus i Romy (wybudowana przez cesarza Hadriana w miejscu ruin Złotego Domu Nerona), Bazylika Emiliańska (gdzie znajdowały się trybunały i rozwijały się działalności ekonomiczne i polityczne), Kuria Juliusza (siedziba rządu a później kościół), Bazylika Giulia (bardzo duży budynek), Świątynia Kastorów, Casa delle Vestali, Świątynia Antoniusza i Faustyny, Kolumny Cipollina mierzące 17 metrów oraz Łuk Septymiusza Sewera, z roku 203 n.e.

Fora Cesarskie
Fora Cesarskie są jednym z ważnych zabytków dla Imperium Rzymskiego. Forum Romanum nie jest częścią Forów Cesarskich.
Fora Cesarskie to place zabytków wybudowanych pomiędzy 46 rokiem p.n.e. a 113 r. n.e. przez cesarzy rzymskich.  Forum Romanum z biegiem czasu stało się za małe, dlatego też stworzono Fora Cesarskie.  Władcy rzymscy Cezar, August, Wespazjan, Nerwa i Trajan zbudowali swoje fora.

Forum i rynki Trajana. Kolumna Trajana
Forum Trojana jest ostatnim i największym forum (300x90 metrów). Forum te jest olbrzymim placem wyłożonym płytami z marmuru, na środku, którego znajduje się posąg Trajana na koniu. Tu wznosi się również kolumna Trajana, spektakularne dzieło z roku 113 n.e. powstałe dla upamiętnienia zwycięstwa Trojana nad Dakami (aktualna Rumunia).

Ołtarz Ojczyzny zwany popularnie Vittoriano
Ołtarz Ojczyzny to zabytek narodowy dedykowany Wiktorowi Emanuelowi II Savoyowi, pierwszemu królowi Włoch. Jego budowa rozpoczęła się w roku 1885 i nie została ukończona aż do roku 1911. Ołtarz wyróżnia niewątpliwie styl klasyczny, ogromne rozmiary ( prawie 80 metrów wysokości) oraz biały marmur, z którego jest zbudowany.  Charakterystyczne są też zabytkowe schody z marmuru.  W ich górnej części znajdują się dwa zapisy, które prezentują główny temat zabytku: "PATRIAE UNITATI" (Dla jedności ojczyzny) i "CIVIUM LIBERTATI" (Dla wolności mieszkańców).
Symboliczną rolę w tym budynku pełnią regiony i miasta włoskie, które są reprezentowane przez 16 pomników, każdy jest bowiem wykonany przez rzeźbiarza pochodzącego z danego regionu.
Można również wjechać na taras windą lub wejść schodami (które mają 196 szczebli), aby móc podziwiać z góry niezwykłą panoramę miasta.
Sześć grup rzeźb reprezentuje walory rzymskie: oddanie, myślenie, działanie, siłę, prawo i jedność.

Koloseum
Koloseum zwane przez starożytnych Rzymian “Amfiteatrem Flawiuszów " zostało zbudowane z rozkazu cesarza Wespazjana w 72 r. n.e.. Otwarte natomiast zostało w 80 r. n.e. przez jego syna Tytusa.
Budowle wzniesiono w miejscu gdzie znajdował się Złoty Dom Nerona (pałac, który skonstruowano w 64 r. n.e. po słynnym pożarze). Według legendy nazwa Koloseum pochodzi od ogromnego pomnika Nerona, który znajdował się niedaleko.
Koloseum ma kształt elipsy, jego obwód wynosi 527 m., a wysokość 57 m. Na zewnątrz jest uformowane przez 80 łuków podzielonych na trzy kategorie. Łuki znajdujące się najniżej są w porządku toskańskim, kolumny na pierwszym piętrze w stylu doryckim, na drugim w stylu jońskim, a na trzecim w korynckim. Wewnątrz użyto tufu, cegieł i betonu. W każdym z łuków znajduje się pomnik upamiętniający cesarzy i bóstwa. W Koloseum odbywały się zawody i spektakle jak np. polowania, rekonstrukcje sławnych walk i mitologia klasyczna itd. Widownia mogła pomieścić nawet 60.000 widzów.

Łuk Adriana i Konstantyna
W pobliżu Koloseum znajduje się Łuk Konstantyna ( łuk triumfalny, 24 metry wysokości). Łuk ten posiada dekorację z płaskorzeźby, która jest bardzo sugestywna i pełna symboliki pomagającej zrozumieć lepiej historię miasta.
Na początku myślano, że łuk ten dedykowany był Senatowi, by uczcić zwycięstwo cesarza Konstantyna I w bitwie Ponte Milvio (312 r. n.e.), jednak po renowacji w roku 1987 stwierdzono, że łuk został wzniesiony podczas panowania Adriana, a w IV wieku tylko dodano dedykację dla Konstantyna.

Plac Navona
Ma ogromne rozmiary, 240m x 65m i jest jednym z przykładów sztuki barokowej. Na placu organizowano spektakle i zawody. Znajdują się na nim trzy fontanny; najbardziej skrajne Fontanna Neptuna lub Calderona oraz Fontanna Del Moro zaprojektowane przez Giacomo della Porta (1586). Fontanna centralna to Fontanna Czterech Rzek (Nilu, Gangesu, Dunaju i Río de la Plata), dzieło wykonane na zlecenie papieża Innocentego X przez Gianlorenzo Berniniego(1651).
 Nazwa placu bierze swój początek od łacińskiego wyrazu "in agone” ,które później zmieniło się w "nagone" , a na końcu w  "navona".
Na przeciwko Fontanny Czterech Rzek znajduję się średniowieczny kościół Sant’Agnese in Agone , zaprojektowany przez Girolamo Rinaldiniego i ukończony przez Borrominiego w 1652 (to on nadał mu prostopadły charakter, dodał bliźniacze dzwonnice i sklepienie). We wnętrzu kościoła znajdują się bogate dekoracje ze złota i marmuru.

Plac Wszystkich Ludzi (Piazza del Popolo) i Kościół Najświętszej Maryi Panny Wszystkich Ludzi (Kościół Santa Maria del Popolo)
Plac ten wybudowano, aby upamiętnić potęgę Rzymu. Został wykończony przez Valadiera (1811-1816). Drzwi del Popolo to drzwi renesansowe. Można przez nie wejść do miasta i podążyć jedną z trzech dróg, które się tam zaczynają: Via del Corso, Via del Babuino i Via Ripetta. To trzy ulice, które są częścią dwóch bliźniaczych kościołów dzielących plac: Kościół Santa Maria dei Miracoli (1675-79) i Kościół Santa Maria di Montesanto, (1662-75) zaczęty przez Carlo Rainaldiniego i ukończony przez Berniniego razem z kontrybucją Carlo Fontany. Plac ten jest zdominowany przez obelisk Flaminio (monolit z granitu egipskiego mający 24 m wysokości z roku 1200 p.n.e.)
Na końcu placu a przed łukiem triumfalnym znajduję się Kościół Santa Maria del Popolo, który został zbudowany przez Andrea Bregno pomiędzy 1475 a 1477 rokiem podczas papiestwa Sykstusa IV Della Rovere. Kaplica Cerasi w swoim wnętrzu mieści obrazy Caravaggiego („Nawrócenie świętego Pawła w drodze do Damaszku” oraz „Ukrzyżowanie św. Piotra”) a także freski na sklepieniu “La Natividad” Pinturicchiego. Inną ważną kapliczką jest kapliczka Chigich, która została zaprojektowana przez Rafaela i udekorowana przez Berniniego, w swojej kopule zawiera mozaikę przedstawiającą Boga jako Stworzyciela Świata.

Ołtarz Pokoju
Ołtarz ten wzniesiono w roku 13 p.n.e. na Polu Marsowym jako wyraz wdzięczności po zakończeniu długotrwałych działań wojennych i dla upamiętnienia zwycięstwa Augusta. Senat rozporządził, aby każdego roku na tym ołtarzu, przez ręce magistratu, księży i dziewic westalskich, składano ofiarę z baranka i dwóch wołów.
Inauguracja Ołtarza Pokoju miała miejsce 30 stycznia 9r. p.n.e.
Ołtarz charakteryzuje klasycyzm i bogate, wypukłe dekoracje, które przedstawiają pochodzenie Rzymu.

Plac Hiszpański
Plac ten wraz ze schodami zabytkowymi jest symbolem elegancji i wyniosłości rokoko. Owe schody liczą 134 stopnie i prowadzą aż do Kościoła św. Trójcy (dzieło Francesco de Sanctis (1723-1726)). Zostały zbudowane, by połączyć Ambasadę Hiszpanii przez Świętą Stolicę ( skąd wzięły swoją nazwę) ze wspomnianym Kościołem św. Trójcy. U stóp schodów, w centrum placu znajduje się Fontana della Barcaccia, czyli fontanna z łódką, Pietra Berniniego i jego syna Gianalorenza, która swoją nazwę  zawdzięcza łódce wyrzuconej na plac podczas powodzi.

Fontanna di Trevi
Fontanna di Trevi jest największą barokową fontanną w Rzymie. Przedstawia postać Neptuna, boga oceanów, w towarzystwie dwóch trytonów u stóp swoich koni. Z obu stron Neptuna znajdują się dwie wnęki, w których mieszczą się pomniki symbolizujące obfitość i zdrowie.  W historii kina nakręcono wiele filmów, w których występuje właśnie ta fontanna (np. w „La Dolce Vita”, Federica Felliniego). Fontanna została odrestaurowana w 1998.

Panteon
Panteon – świątynia wszystkich bogów - jest niewątpliwie jedną z najwspanialszych i jednocześnie najlepiej zachowanych budowli z czasów starożytnego Rzymu.
Panteon został ufundowany w 27 w. p.n.e. i był oryginalnym dziełem Agrippy. Ciągle rekonstruowany, swoją oryginalną formę zachował wraz inskrypcją Agripa dzięki Adrianowi. Ową inskrypcję można odczytać po dziś dzień.
Panteon w 609 r. n.e. został zmieniony w kościół.  Majestatyczny przedsionek udekorowano 16 kolumnami z granitu (13 m wysokości). Sklepienie (jedne z największych dzieł murarstwa na świecie) ma średnicę 43,30 metrów. W 1520r. został tu pochowany Rafael.

Kwirynał
Na tym wzgórzu w czasach Imperium znajdowało się centrum mieszkaniowe oraz pałace publiczne i kultu.
W wieku IV p.n.e. została zbudowana tu Świątynia Boga Kwiryna, od imienia, którego wzgórze otrzymało swoją nazwę. Aby zapewnić państwu pomyślność, wzniesiono także Świątynię Bogini Zdrowia,
Od 1946r. w Pałacu Kwirynalskim ma swoją siedzibę administracja i sekretariat prezydenta Republiki Włoch.

Palatyn
Podczas okresu Starożytnej Republiki Włoch (510 r. p.n.e. – 44 r. p.n.e.) na tym wzgórzu miała swoja rezydencję klasa rządząca.
Dziś możemy podziwiać tu pozostałości po pałacach cesarzy Augusta, Tyberiusza i Domicjana.

Termy Dioklecjana
Kompleks term został skonstruowany za panowania cesarza Dioklecjana, mógł pomieścić około 3 000 osób. Termy te zajmowały 13 hektarów powierzchni. Część z nich została użyta do budowy Bazyliki Matki Bożej Anielskiej, Bazyliki św. Bernarda przy Termach i fragmentu Muzeum Narodowego; pozostałe elementy kompleksu zostały zniszczone i dziś możemy jedynie podziwiać ich szczątki z okolicznych ulic.
Łaźnie rozciągały się aż do południowego zachodu. W ten sposób można było ogrzewać naturalnie termy z ciepłą wodą a zarazem utrzymywać w termach, usytuowanych po przeciwnej stronie, wodę zimną.

Termy Karakalli
Termy te były budowane przez 5 lat, pomiędzy 212 a 217 r. n.e., jest to czas imponujący, jeśli bierzemy pod uwagę jakość tych łaźni.
Niektóre z olbrzymich wanien z marmuru zostały przeniesione do centrum Rzymu i zostały użyte jako fontanny. Termy ozdabiane były niezwykłymi mozaikami i dziełami sztuki jak np. Herakles Farnezyjski. Zarówno na zewnątrz jak i wewnątrz woda podgrzewana była przy pomocy wielkiego pieca, system polepszył się dzięki zastosowaniu dyfuzji ciepła podziemnego.

Katakumby
Wybudowano je pomiędzy II a IV w. aby służyły jako oficjalny cmentarz kościelny.  Tutaj chowano męczenników i papieży. Katakumby to tunele podziemne o długości około 22 km, z licznymi kryptami, malutkimi bazylikami i dziełami sztuki. Na ścianach znajdują się nisze dla zmarłych zawiniętych w prześcieradła lub w całuny. Później nisze te zakrywane były płytami z marmuru lub dachówkami z zaprawy murarskiej, na których widniało nazwisko osoby z symbolem chrześcijańskim.

Akwedukty
Akwedukty ukazują potęgę architektoniczną geniuszu rzymskiego. Rzym zawsze potrzebował wody do swych licznych fontann, term, włączając w to także miasto nazywane “królową wody”. Każdy akwedukt posiadał swój zbiornik. Działanie ich było proste, polegało na doprowadzeniu wody z wyżej położonego źródła do niżej znajdującego się odbiorcy. Jednakże czasem warunki terenowe, nie ułatwiały zadania, toteż konieczne stawało się przebijanie tuneli i budowanie skomplikowanego systemu mostów by ocalić miejsca, które nie można było ominąć (to co dziś nazywamy akweduktem to jedynie fragmenty tych imponujących mostów). Podczas panowania Konstantyna istniało już 11 akweduktów. Dostarczały one wodę do wanien, term, fontann i jezior. Jedynym akweduktem, który funkcjonuje do dziś jest „Aqua Virgo”(transportuje wodę do Fontanny di Trevi).

Eur
EUR jest konstrukcją, która powstała w okresie faszyzmu i miała być gotowa na Targi Światowe w 1942 r. Impreza jednak się nie odbyła.
Znajdują się tutaj ważne instytucje muzealne. Najbardziej interesujący w EUR jest model konstrukcji imperialnej przypominający Starożytny Rzym, który zaprojektował Mussolini. Stał się on modelem urbanistycznym faszystowskiej Europy, prosperującym w tym ruchu.

Kościoły
W Rzymie znajduje się niezliczona ilość kościołów, wszystkie bardzo ważne i z charakterystycznymi atrybutami.

Sant’Agostino (Kościół Św. Augusta)
Kościół ten razem z klasztorem zbudowany został pomiędzy 1479 a 1483r., odrestaurowany w XIX w.  Fasada kościoła jest w typowym dla Rzymu stylu z lat 400. W swoim wnętrzu posiada jedne z największych dzieł Caravaggiego „Madonna Pielgrzymów”
Adres: Piazza S.Agostino (Plac Św. Augusta)
Godziny otwarcia: 7-13 i 16.30-19.30, niedziela od 15.30
Jak dotrzeć: przystanek Corso Rinascimento niedaleko Plaza Sant'Apollinare.
Autobus nr 87 od Koloseum, nr 492 od Termini.

Sant’Andrea della Valle
Budowa kościoła została rozpoczęta przez Pietro Paolo Olivieriego w 1591 i ukończona w 1650 przez Carlo Maderno. Fasada Carlo Rainaldiego (1665). Sklepienie, największe w Rzymie po Bazylice Św. Piotra, zaprojektowane również przez Carlo Moderno (1625).  Swoją strukturą wewnętrzną Sant’Andrea della Valle przypomina Chiesa del Gesù (Kościół Jezusa), kościół wykonano na planie krzyża łacińskiego, posiada nawę ze sklepieniem i ośmioma kapliczkami.  
Interesujące dzieła, które należałoby wyróżnić to „Historie Św. Andrei” oraz „Gloria del Paradiso” Lanfranca.
Warto zwrócić uwagę także na przepiękne freski „Męczeństwo, Ukrzyżowanie, Pogrzebanie Św. Andrei’’, wszystkie Mattia Pretiego w stylu barokowym.
Adres: Sant’Andrea della Valle(Plac Św. Andrei della Valle)
Jak dotrzeć: Autobus nr 64 od Termini, przystanek Corso Vittorio Emanuele II naprzeciwko kościoła.

Kościół Il Gesù (Kościół Jezusa)
Kościół Il Gesù (jego pełna nazwa Kościół Najświętszego Imienia Jezus do Argentyny), jest to kościół ufundowany przez zakon Jezuitów. Tu znajduje się grób fundatora Ignacego Loyoli (zmarł w 1556). Został skonstruowany przez Vignola pomiędzy
1568 a 1584 r. Zgodnie z wolą samego Ignacego Loyoli. Fasada wykonana przez Giacoma Della Porta. We wnętrzu kościoła znajduje się unikalna nawa z dużymi kaplicami bocznymi. W nawie centralnej mieści się „Triumf Imienia Jezusa” jasny fresk znany z nadzwyczajnego wrażenia perspektywy przestrzennej, dzieło Giovana Battista Gaulli, zwanego Baciccia.
Jak dotrzeć: Metro, Przystanek Koloseum (linia B). Potem autobus nr 87, przystanek Corso Rinascimento lub przystanek de Plaza Venezia (Plac Wenecki) autobusami nr: 60, 84, 85, 175, 810, 850.

Bazylika Matki Bożej Większej (Santa Maria Maggiore)
Bazylika ufundowana w V w. Dzwonnica kościoła jest ostatnim przykładem romantyzmu rzymskiego. Struktura wewnętrzna w stylu paleochrześcijańskim.  Budowla była modyfikowana przez wieki, dodawano nowe nawy boczne, kapliczki i absydy. Godne obejrzenia są złote mozaiki jak np. „Ukoronowanie Dziewicy” Torritiego.
Godziny otwarcia: od 7: 00 do 20:00
Adres: Plaza de Santa Maria Maggiore (Plac Św. Marii Maggiore)
Jak dotrzeć: Metro, przystanek Termini przejść przez 200m Via Cavour aż do Largo Esquilino.

Bazylika św. Janów na Lateranie (San Giovanni in Laterano)
Kościół zbudowany z części starej bazyliki skonstruowanej przez Konstantyna, a później dotowanej przez papieża Milcjadesowi. Kompleks zawiera również pałac, rezydencje Konstantyna. Jest uważany zaraz po Bazylice św. Piotra za jeden z kościołów najbardziej znanych w Rzymie. Bazylika ta posiada 5 naw, a w jej konstrukcje ingerowali różnorodni architekci, najbardziej znaczącym był Borromini, który nadał jej nowoczesny charakter. Drzwi główne z brązu, datowane są na I w. p.n.e. Fasada wykonana przez Alessandra Galilei (1691-1736) Układ półkolumn i pilastrów podkreśla wnętrze bazyliki. Fasadę wieńczy piętnaście siedmiometrowych figur, przedstawiających doktorów Kościoła z rzeźbą Chrystusa (1735) ustawioną w centralnej części.  W jej środku mieszczą się kasetony Daniele da Volterra (1564-1572). Dzwonnice z XIII w.
Godziny otwarcia: 7-19 (w zimie do 18)
Adres: Piazza San Giovanni en Laterano 4 (Plac Św. Giovanniego en Laterano 4)
Jak dotrzeć: Metro, przystanek San Giovanni, 5 min pieszo przecinając mury.

 


powrót do góry


dalej  

Zwolnienie od odpowiedzialności: Staraliśmy się, aby informacje zawarte na naszej stronie internetowej były jak najbardziej precyzyjne. Jednak informacje są dostarczone w takiej formie tzw. "tak jest" i nie ponosimy żadnej odpowiedzialności za straty, uszkodzenia czy niedogodności, które mogą spotkać kogokolwiek w wyniku dostarczonej infomacji.


 
Kursy hiszpańskiego w Hiszpanii
    Kursy hiszpańskiego w Hiszpanii  


Roma map
 Powiększenie obrazu  

 

 

Wprowadzenie | Historia Rzymu | Potrzebne informacje | Mapy Rzymu | Pogoda w Rzymie | Środki transportu

Zabytki w Rzymie | Muzea w Rzymie | Życie nocne w Rzymie | Watykan | Restauracje w Rzymie | Bicicletas Sintesi